Boek Nederlands

Salomons oordeel : roman

Robert Vuijsje (auteur)

Salomons oordeel : roman

Robert Vuijsje (auteur)
Genre:
Een witte man van joodse afkomst, zijn zwarte vrouw en hun opgroeiende zoon die zich nadrukkelijk als zwart wil profileren, proberen hun positie te bepalen in de multiculturele samenleving, wat gevolgen heeft voor hun gezinssleven.
Titel
Salomons oordeel : roman
Auteur
Robert Vuijsje
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Lebowski Publishers, 2019
239 p.
ISBN
9789048846795 (paperback)

Besprekingen

Gejeremieer in het spiegelparadijs

Roman. Pannenkoekplatte personages die vermoeiende gesprekken over racisme, seksisme en identiteit voeren: Salomons oordeel is niet meteen Robert Vuijsjes meest geslaagde boek.

Aan het begin van Salomons oordeel, de derde roman van Robert Vuijsje, krijgen de joods-Nederlandse Max en zijn Surinaams-Nederlandse vrouw Alissa het verontrustende bericht dat hun zoon Salomon een meisje verkracht zou hebben. Die mededeling brengt een stroom van overwegingen over de diverse samenstelling van het gezin, racisme en genderongelijkheid op gang.

Al snel blijkt namelijk dat de personages hun hele leven over weinig anders hebben nagedacht. Alissa heeft zich nooit echt thuisgevoeld in het chique Amsterdam Oud-Zuid, maar heeft ook geen vertrouwen in relaties met zwarte mannen. Max is weliswaar wit en van niet onbemiddelde afkomst, maar voelt zich als jood ook geen volbloed Nederlander. Salomon ervaart de dubbele identiteiten van zijn ouders in het kwadraat en schippert voortdurend tussen zijn roeping als stoere macho die zich van Surinaamse straattaal bedient en zijn joodse achtergrond die hem in contact brengt met de rijkeluisdochters uit de buurt.

Ziedaar …Lees verder

Een shameful vertoning

BOEKENBAL

*****

Toen Robert Vuijsje in 2009 de Gouden Uil Literatuurprijs kreeg voor ‘Alleen maar nette mensen’, was niet iedereen daar even blij mee. En dan hebben we het niet over de genomineerden die naast het vergulde gevogelte grepen. De debuutroman van de Nederlandse journalist over een Amsterdamse jongeman van Joodse afkomst die eruitziet als een Marokkaan, werd door de jury ontluisterend, genadeloos en zeer geestig genoemd. Anderen konden minder goed de provocerende stereotyperingen smaken in het relaas over een jongen die zijn ware afkomst in de schoot van zwarte vrouwen zoekt. Het woord racisme viel, een literaire rel was geboren en Vuijsje deed gouden zaken. Dat de zonder enige stijl geschreven roman werd bevolkt door flinterdunne personages in een nog dunnere plot, deed niet meer ter zake. Tien jaar later keert de 48-jarige schrijver terug naar multicultureel Amsterdam met een verhaal over een Joodse vader wiens zwarte zoon van verkrachting wordt beschuldigd. E…Lees verder

Met zijn debuutroman 'Alleen maar nette mensen' (2008, bekroond met de Gouden Uil en verfilmd) kende Vuijsje (1970) veel succes én kreeg hij veel kritiek vanwege ‘racistische’ clichés over met name zwarte vrouwen. Deze derde roman (in 2012 verscheen nog 'Beste vriend') heeft met dat debuut een aantal zaken gemeen. Opnieuw is er een Amsterdamse man van joodse afkomst (Max), die zich niet tot de witte Nederlanders voelt horen en zich steeds drukker maakt over racisme. Hij is getrouwd met de zwarte Alissa, afkomstig uit de Bijlmer, die het racisme, dat zij veel nadrukkelijker ervaart, negeert. Hun zoon, Salomon, die uiterlijk meer op zijn moeder lijkt, wil zich krampachtig als zwarte jongen profileren. Deze drie personages vliegen elkaar steeds in de haren over zaken als identiteit, discriminatie, antiracisme activisme, vooroordelen en culturele toe-eigening. Een crisis ontstaat als Salomon wordt gearresteerd. In korte hoofdstukken fileert Vuijsje de multiculturele samenleving. Dat doet …Lees verder

Niet zo thuis in Amsterdam-Zuid

Identiteitspolitiek regeert in 'Salomons oordeel', de langverwachte opvolger van 'Alleen maar nette mensen'.

De langverwachte opvolger van 'Alleen maar nette mensen'. Met deze aanprijzing lanceerde de uitgever van Robert Vuijsje zijn nieuwe roman 'Salomons oordeel'. Dat maakt natuurlijk nieuwsgierig. In 'Alleen maar nette mensen' (2008) strooide de schrijver doldriest met foute grappen en clichés over het leven van Surinaamse vrouwen in de Bijlmer.

De lof klonk even luid als de kritiek. De voorstanders brachten naar voren dat Vuisje de Bijlmer van binnenuit kende, dat hij met een Surinaamse getrouwd was en zelf ook niet (helemaal) wit, dus wat was er nou aan de hand? Zeker was daar wat mee aan de hand, meenden tegenstanders, want hij maakte van zwarte vrouwen een belachelijk stereotype, en een stereotypering van een 'insider' bleef een stereotypering.

Inmiddels zijn we ruim tien jaar verder, het debat is veranderd, en Robert Vuijsje is mee veranderd. Hoe kijkt de schrijver anno 2019 aan tegen racisme en culturele vooroordelen?

We keren in het boek terug naar de…Lees verder