Boek Nederlands

Brood

Elvis Peeters (auteur), Nicole Van Bael (medewerker)

Brood

Elvis Peeters (auteur), Nicole Van Bael (medewerker)
Genre:
Als een jongen gedwongen door de oorlog zijn land moet ontvluchten, raakt hij onderweg zijn familie kwijt en moet hij alleen zien te overleven.
Titel
Brood
Auteur
Elvis Peeters
Medewerker
Nicole Van Bael
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Podium, 2018
126 p.
ISBN
9789022334997 (hardback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Parabel van de dolende eenzaat

ROMAN. Elvis Peeters kijkt diep in de ziel van een jonge vluchteling die een barre tocht naar Europa maakt. Daar wordt zijn streven naar 'een normaal leven' gedwarsboomd. Brood is een sterke roman maar mist enige ambiguïteit.

Wie regelmatig de schouwburg bezoekt, kan het onmogelijk ontgaan zijn. Elk zichzelf respecterend gezelschap heeft tegenwoordig wel een stuk op voorraad over asielzoekers en vluchtelingen. De Morgen-theaterrecensente Evelyne Coussens kreeg het er vorige herfst van op haar heupen. 'We moeten oppassen dat het onderwerp geen deel gaat uitmaken van een bourgeois repertoire', waarschuwde Coussens. En ze vroeg zich af of er vluchtelingenvoorstellingen zijn die 'werkelijk een scheur in ons denken' veroorzaken. 'In de theaterfoyer heb ik in ieder geval nog maar weinig koortsige revoluties zien ontstaan - zelfs niet in gedachten.'

De vraag lag voor het grijpen: is de vluchteling een ideaal schaamlapje geworden voor de kunstenaar die graag geëngageerd door de wereld stapt?

Geldt hetzelfde voor de letteren? Ook de romans en verhalen met asielzoekers in een leidende rol stapelen zich op. Logisch. Het onderwerp is hyperactueel. De calam…Lees verder

De sterrenhemel kwijt

Roman. Hoe verander je van een gewone jongen in een dal achter de bergen tot een schaduw, die er niet mag zijn en die niemand heeft? Elvis Peeters beschrijft het in Brood.

Wie schuilt er achter het gezicht van een anonieme vluchteling op een krantenfoto? Elvis Peeters heeft zich dat afgevraagd bij het lezen van de berichten over de handtastelijkheden en berovingen in de nieuwjaarsnacht 2015-2016 op het Domplein in Keulen. Samen met zijn partner Nicole Van Bael bedacht Peeters een levensverhaal bij een van de jongens die zich lieten gebruiken door een bende zakkenrollers. Hij stelt zich daarbij op als empathisch toeschouwer, waarbij hij inzoomt op de morele vragen die de massale en georganiseerde aanrandingen in Keulen opriepen. Zijn sympathie ligt bij de vluchteling die over de schreef ging, een Syrische jongeman die niet weet hoe oud hij is - soms voelt hij zich een kind, soms maken zijn belevenissen hem jaren ouder.

Brood doet nog het meeste denken aan een jeugdboek, en is een traditionele vertelling in een poëtische, heldere stijl. Een gevoelige, naamloze jongen uit een niet nader genoemd land …Lees verder

Brood

Eerste zin. De nachthemel, daar moest ik aan wennen.

Twaalf jaar geleden verscheen van Elvis Peeters, de nom de plume van het koppel Jos Verlooy en Nicole Van Bael, De ontelbaren . In die dystopische roman wordt Europa overspoeld door miljoenen vluchtelingen. Weggetrokken vanwege oorlog en honger, of gewoon omdat ze een betere toekomst willen, ontwrichten ze het oude continent. Mensen voelen zich bedreigd, er wordt gehamsterd en geplunderd en uiteindelijk breekt de totale anarchie uit. Nu er echt sprake is van een ‘vluchtelingencrisis’ (al neemt die niet de proporties aan die ze in hun zwartste dromen zagen) keren de twee schrijvers naar dat gegeven terug.

In Brood volgen we een jongen die opgroeit in een land in burgeroorlog. Het zou Syrië kunnen zijn, maar dat wordt nergens geëxpliciteerd, en dat doet er ook niet toe. Zijn moeder en jongere zusjes zijn het land al uit, terwijl hij met zijn vader, broer en oudere zus is achtergebleven. Hij werkt in een kleine supermarkt, ziet hoe…Lees verder

Een gezin wordt uiteengerukt als de oorlog in hun land oprukt. Als laatsten vluchten de vader en zijn twee oudste zoons uit het dorp waar ze nog lang hebben geprobeerd een normaal leven te leiden. Onderweg, vluchtend van grens tot grens, raken ze elkaar kwijt en de jongste zoon, een puberjongen, moet alleen verder. Op ontnuchterende, scherpe wijze, zonder een woord te veel worden de trauma’s van oorlog, vluchten en honger beschreven. Waar houdt een jongen die niets meer heeft dan een korst brood in zijn tas, zich aan vast? Welke dromen heeft hij, welke wensen en welke fantasieën houden hem op de been? Hoe bezweert hij zijn angsten, zijn heimwee, de kou, de honger? Het leven blijft overleven, zelfs als je in een nieuw land nieuwe kansen krijgt. Vrij zijn en toch ook weer niet. Het is moeilijk om dan te blijven zien wat goed is en wat niet. Korte zinnen in korte hoofdstukjes zonder titel. Een verslag in weinig woorden met grote betekenis. De auteur schreef al eerder succesvolle romans e…Lees verder