Boek
Nederlands

Gebroken wit

Astrid Roemer (auteur)
+1
Gebroken wit
×
Gebroken wit Gebroken wit
Genre:
Drie Surinaamse generaties, grootmoeder Bee, haar dochter Louise en haar vijf kleinkinderen, proberen hun wegen in de wereld te vinden, in Suriname en in Nederland, terwijl er duistere familiegeheimen spelen.
Onderwerp
Familie, Suriname
Titel
Gebroken wit / Astrid H. Roemer
Auteur
Astrid Roemer
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2019
341 p.
ISBN
9789044640182 (paperback)

Besprekingen

Hoe witter hoe geliefder

Roman. Via de geschiedenis van de familie Vanta schetst Astrid Roemer in Gebroken wit de jaren 60 in Suriname. Klasse, huidskleur en een conservatieve seksuele moraal beheersen het leven.

'Zij bleef ervan overtuigd geboren te zijn in de verkeerde familie, in het verkeerde land, in de verkeerde tijd. En toch konden zij naast elkaar staan en op adem komen bij de monding van de Surinamerivier.' Astrid ­Roemer (72) schreef met haar nieuwe roman Gebroken wit een grootse geschiedenis van de familie ­Vanta, waarin de Surinaamse mores hun sporen trekken. Suriname kende een subtiele en soms virulente vorm van apartheid en een conservatieve moraal wat seks betreft. Bijna iedereen in de familie Vanta blijkt vanuit die optiek 'verkeerd' te zijn. Roemer, die in 2016 de P.C. Hooftprijs won, is feminist in hart en nieren en laat de dochters Vanta zien in hun zwakke en sterke momenten. Allen blijken te worstelen met hun verlangen naar liefde.

Oma Bee ligt op sterven en daardoor komt een deel van de uiteengeslagen familie weer in elkaars blikveld: haar kinderen Louise, Laura en Winston en Louises dochters Heli, Imker, Babs en zoon Audi. Surinamers hebben indiaanse, cr…Lees verder

Surinames geuren en geheimen

Astrid Roemer is helemaal terug, met een grote, aangrijpende familieroman, die speelt in naoorlogs Paramaribo. Als een Caribische Virginia Woolf springt ze tussen de innerlijke levens van haar personages.

Gebroken wit is de crèmige kleur van amandelen, als je het vliesje eraf pelt. Van de zoete orgeadesiroop, waar grootmoeder Bee dol op is. Het is ook de kleur van haar nachthemd aan de droogmolen, zolang dat niet bebloed is, van de maïzena waarmee Bee koekjes bakt, en van het briefpapier waarop kleindochter Heli, in ballingschap in Holland, geheime brieven stuurt aan haar oudere, getrouwde minnaar. Gebroken wit, soms gespeld als gebroken-wit, is ook hoe grootmoeder haar familie omschrijft: ze zijn niet zwart, ze zijn niet wit. Ze dragen de kleur van een geschiedenis van geweld, de 'kinderen van vaders die vooral geworteld waren in een Europa waar zij niets van konden zien, dan joodse vluchtelingen, predikanten en missionarissen, militairen en verwaarloosde plantages'.

Van een favoriet drankje naar de koloniale geschiedenis: met een proustiaans motief weeft Astrid Roemer haar nieuwe roman Gebroken Wit aaneen. Roemer, die vooral in de jaren tachtig en negentig succe…Lees verder

Een familiesaga van drie Surinaamse generaties: de oude grootmoeder Bee, haar dochter Louise en haar vijf kleinkinderen. In haar kleine kuststad ziet oma hoe de tijden veranderen en hoe haar nakomelingen hun wegen in de wereld proberen te vinden. Daarbij komen alle kinderen van Louise in beeld: de één doet de pabo maar wil liever kok worden, de ander heeft een getrouwde man als vriend maar probeert in Nederland te aarden, de derde wil juist meer contact met zijn moeder. De schaduwzijde van dit intense gezinsleven behelst duistere familiegeheimen van misbruik, krankzinnigheid en afwezige vaders. Daarnaast stipt Roemer (1947) ook maatschappelijke thema's aan: het koloniale verleden, de banden met Nederland, de status van je huidskleur en de invloed van de kerk. Warmbloedige roman waarbij de schrijfster haar personages knap tot leven laat komen; de soms elliptische stijl (waardoor de context af en toe niet helemaal duidelijk wordt) en de vele zijfiguren vereisen echter veel concentratie…Lees verder

Caribische Couperus

In meerstemmige familieroman schetst Roemer de onontwarbare geschiedenis van een clan.

Boven mijn vorige recensie over Astrid Roemers proza schreef ik 'een Caribische Couperus' en dat zou ik er weer boven kunnen zetten. Alleen is het juist verschenen 'Gebroken wit' vele malen dikker dan 'Olga en haar driekwartsmaten' uit 2017, en speelt het zich niet in Nederland maar voornamelijk in Suriname af. Maar ook 'Gebroken wit' is een veelstemmige familieroman vol gefluisterde geheimenissen.

Wie zoals ik bij de titel direct dacht aan een conflict tussen zwarte en witte mensen, komt bedrogen uit. 'Gebroken wit' is in deze roman een veel breder motief, het slaat op de gemengde, soms onduidelijke afkomst van de personages maar komt ook op allerlei andere momenten terug, in de kleur van sierkussens, schelpen, een winterjas. De schrijfster heeft het als een literair motief behandeld.

Nogal wat van Roemers eerdere proza en poëzie draagt de pijn en de frustraties van een koloniaal verleden in zich, maar in haar laatste twee roman bespeur ik dat toch niet zo, of m…Lees verder

Over Astrid Roemer

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Raúl Neijhorst

Astrid Heligonda Roemer (Paramaribo, 27 april 1947) is een Surinaams schrijfster. In 1966 vertrok ze naar Nederland, maar ze keerde terug naar haar geboorteland om daar te werken als onderwijzeres. In 1975 vestigde zij zich opnieuw in Nederland. Van 2006 tot 2009 woonde zij weer opnieuw in haar geboorteland. In mei 2016 ontving zij als eerste auteur van Caraïbische oorsprong de P.C. Hooft-prijs.

Levensloop

Zij debuteerde in 1970 onder het pseudoniem Zamani met de poëziebundel Sasa; mijn actuele zijn. Ze was in die tijd actief in de Black Panther Beweging en verkoos een Swahili-pseudoniem en titel om haar Afrikaanse roots te benadrukken. De in 1974 verschenen roman Neem mij terug, Suriname werd in Suriname uitermate populair. Zij geeft hierin een klassieke emigrantenthematiek weer: de ontheemding van een Surinamer in Nederland en zijn terugverlangen. Artistiek is het boek niet geslaagd, reden waarom Roemer h…Lees verder op Wikipedia